How sore taste turns into sweet

పుల్లటి మామిడిపండు తియ్యగా ఎలా మారుతుంది?
How sore taste turns into sweet
వస్తువులో రెండు విరుద్ధభావాలుంటాయనీ, అందులో ఒకటి నమ్రస్థాయిలోనూ, మరోటి ఊర్థ్వ స్థాయిలోనూ ఉంటాయనీ. ఊర్థ్వ స్థాయి భావన వస్తువును ఆధిపత్యంలో ఉంచుతుందనీ పరిణామక్రమంలో నమ్రస్థాయిలో ఉన్నది ఊర్థ్వస్థాయికి, ఊర్థ్వ స్థాయిలోది నమ్రస్థాయికి మారతాయనీ తద్వారా మొదట్లో నమస్థ్రాయిలో ఉన్నదే ఉత్తరోత్తరా ఆధిపత్య స్థాయికి వస్తుందనీ చదివాను. ఈ విధంగానే మొదట పులుపు (ఊర్థ్వ స్థాయి), తీపి (నమ్రస్థాయి) కాయలో ఓ విధంగా ఉండి, కొంతకాలమయ్యాక అటుయిటు అయ్యాయని అనుకోవచ్చా?
మీరు ప్రస్తావించినట్లు ‘ప్రతి వస్తువులోను రెండు విరుద్ధభావాలు ఉంటాయనడం’ గతి తార్కిక భౌతికవాదంలోని మొదటి సూత్రం (నియమం). మామిడిపండులో కూడా ఆ భావాలుంటాయి. కానీ ప్రతి వస్తువులోని ప్రతి రాశికి సంబంధించి విరుద్ధభావాలు ఉంటాయి. ప్రతి వస్తువులోనూ ఒకే ధర్మం, ఒకే రాశి ఉండవలసిన అవసరం లేదు. సాధారణంగా ఒకే రాశికి, ధర్మానికి సంబంధించిన అంశంలోనే విరుద్ధభావాల్ని చూడాలి. ఉదాహరణకు చెట్టు ఎదగడం ఒక రాశి. అది చెట్టు ఎత్తును చూపిస్తుంది. చెట్టు ఎదగడం ఓ భావమయితే, అదొక్క భావమే చెట్టుకు ఎదుగుదల అనే రాశిగా ఉన్నట్లయితే చెట్టు ఎపుడూ ఎదుగుతూనే ఉండాలి. అనంతంగా ఎదుగుతూ ఆకాశంలోకి పెరుగుతూ పోవాలి. కానీ అలా పెరగదు. కాబట్టి చెట్టు ఎత్తు పెరగాలనే అంశంతో పాటే చెట్టు ఎత్తును నియంత్రించే వ్యతిరేకభావం కూడా చెట్టులోనే ఉంది. చెట్టు మొక్కదశలో ఉన్నపుడు ఆధిపత్యంతో ఉన్న ఎదిగే భావం ఎదిగాక ఆధిపత్యాన్ని కోల్పోతుంది. అంటే ఎదిగేభావం నమ్రస్థాయికి, నియంత్రణభావం ఆధిపత్యస్థాయికి వస్తాయి.
కానీ మీరన్నట్టు కాయ మొదట పుల్లగా ఉండడం, ఆ తరువాత అదే కాయ తీయగా ఉండడం అన్న అంశాలు రెండూ విరుద్ధ అర్థాల్ని ఇచ్చినా గతితార్కిక భౌతికవాదంలో చెప్పబడిన విరుద్ధభావాలు కావు. ఎందుకంటే అవి రుచిపరంగా విరుద్ధ అర్థాలు. రుచి చెట్టుకు ఉన్నది కాదు. రుచి భావన మనిషి నాలుక మీద ఉన్నది. కాబట్టి కాయలోని తీపి, పులుపు అంశాలు చెట్టులో ఉన్న వేర్వేరు ధర్మాలు, వేర్వేరు లక్షణాలు. పులుపునిచ్చే పదార్థం ఒకటయితే తీపినిచ్చే పదార్థం మరొకటి. పులుపునిచ్చేవి ఆమ్లాలు, తీపినిచ్చేది చక్కెర. కాయ పండు అయ్యే క్రమంలో ఆమ్లాలు చక్కెరలుగా మారవు. ఆమ్లాల పరిమాణం తగ్గుతుంది. చక్కెర పరిమాణం పెరుగు తుంది.
చివరగా ఒకమాట: గతితార్కిక భౌతికవాదం ఓ సార్వత్రిక విజ్ఞాన సముదాయం. దీనికి తిరుగులేదు. కానీ చాలామంది గతితార్కిక భావాన్ని వాళ్లకు తోచినట్లుగా అన్వయించుకొని గందరగోళపడుతూ ఉంటారు. ఫలితంగా అశాస్త్రీయ నిర్ణయాలు, పరిష్కారాలు దొరుకుతాయి. అవి పరాజయాల్ని కలిగిస్తాయి. గతి తార్కిక భౌతికవాదం కేవలం పదార్థాల సార్వత్రిక ధర్మాల్ని స్పృశిస్తుంది. ఒక పదార్థంలోని గుణాన్ని సంఖ్యలతో చెప్పగలిగితే ఆ ధర్మాలను విజ్ఞానశాస్త్రం రాశులు అంటుంది. సంఖ్యలలో చెప్పలేని కొన్ని ధర్మాలు, వివిధ రాశుల సమష్టి ధర్మంగా ప్రకటితమవుతాయి. ఉదాహరణకు ఒక వ్యక్తి అందంగా ఉన్నాడని ఎవరయినా అన్నారనుకొందాం. అందం ఒక రాశి కాదు. దాన్ని సంఖ్యలలో చెప్పలేము. కాబట్టి అందం అనే ధర్మాన్ని గతి తార్కిక భౌతికవాదం ఓ రాశిగా భావించదు. అందులో విరుద్ధభావాల కోసం వెదకదు. ఎందుకంటే అందం అనే ధర్మం బహుళరాశుల సమష్టి ప్రకటన. చూసేవారి వ్యక్తిత్వాన్ని బట్టి, చూపే వ్యక్తికి ఉన్న ముక్కు పొడవు (రాశి), చెంపల వైశాల్యం (రాశి), కళ్ల రంగు ( రాశి), చర్మపు రంగు (రాశి) మొదలైన ఎన్నో రాశుల్ని చూసే వ్యక్తి స్వభావాన్ని (అది కూడా ఎన్నో రాశుల సమష్టి ప్రకటన) బట్టి ఉంటుంది. కాబట్టి ఒకే మనిషిలో అందం, అనాకారితనం విరుద్ధ భావాలు అన్న విధంగా గతి తార్కిక భౌతిక వాదాన్ని వాడుకోకూడదు. అన్వయించకూడదు. నిజానికి అందం అనే భావన భావవాదపు పదం. పరిశీలకుడి భ్రమను ఎట్టెదుట ఉన్న భౌతిక వాస్తవ వస్తువుకు ఆపాదించే స్వీయ మానసిక ప్రవృత్తికి అది ఓ ప్రకటన. గతితార్కిక భౌతికవాదం, భావవాదం పూర్తిగా పరస్పర వ్యతిరేకం. భౌతికవాదమే వాస్తవం.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *